点评:Κάθε φορά που βρίσκομαι στο Mall Athens, υπάρχει ένα θέαμα που μου προκαλεί πραγματική δυσφορία: οι άνθρωποι της ασφάλειας να περπατούν ασταμάτητα, επί ώρες, στους ίδιους χώρους, σαν η συνεχής κίνηση να αποτελεί υποχρεωτικό μέρος της δουλειάς τους.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ένας εργαζόμενος ασφαλείας πρέπει να υποβάλλεται σε τέτοια σωματική καταπόνηση όταν υπάρχουν άλλοι, πολύ πιο ουσιαστικοί τρόποι να οργανωθεί η επιτήρηση ενός χώρου.
Το να βλέπεις ανθρώπους να κάνουν αμέτρητα χιλιόμετρα μέσα σε έναν κλειστό χώρο, καθημερινά, χωρίς προφανή λόγο πέρα από μια εντολή «να περπατούν», είναι ένα θέαμα που με προβληματίζει βαθιά. Δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής. Είναι θέμα ανθρώπινης αξιοπρέπειας, εργασιακής οργάνωσης και σεβασμού στο σώμα του εργαζομένου.
Το πιο παράξενο είναι ότι αυτή η εικόνα έχει γίνει τόσο συνηθισμένη, ώστε σχεδόν κανείς δεν τη σχολιάζει πλέον.
Ίσως ακριβώς αυτό είναι το πιο ανησυχητικό: όταν κάτι που θα έπρεπε να μας προβληματίζει γίνεται τόσο καθημερινό, ώστε παύουμε να το βλέπουμε. Christian /Σκηνοθετης /Σεναριογραφος
翻译:每次我走进雅典购物中心时,总有一个场景让我极为不适:保安人员不停地、连续数小时地在同一区域巡逻,仿佛持续移动是他们工作的硬性要求一般。
我实在无法理解,既然还有其他更为有效的手段来实施场所监控,为何还要让保安人员承受如此繁重的体力劳动呢。看着人们在封闭的空间里日复一日地行走数公里,除了“必须走路”这一命令外并无任何明显理由,这一景象让我深感不安。这不仅仅是审美问题,更关乎人的尊严、工作安排以及对待劳动者身体的尊重。
最奇怪的是,这一景象如今已变得如此普遍,以至于几乎没有人再对此发表意见了。也许这正是最令人担忧的地方:那些本应让我们担忧的事情,变得如此寻常,以至于我们不再注意到它们了。克里斯蒂安 /导演/编剧