点评:Η εκκλησία στέκεται στον λόφο. Πάνω από την παλιά πόλη. Πάνω από το λιμάνι.
Εκεί που οι πόλεις αφήνουν συνήθως κάτι να φαίνεται από μακριά, για να ξέρεις πού γυρίζεις όταν χαθείς. Η Hallgrímskirkja δεν είναι στολισμένη. Δεν το χρειάζεται. Είναι γκρίζα. Ψηλή. Κοφτή. Θυμίζει βασάλτη. Λάβα που πάγωσε... Αλλά ακόμη και η αγριότητα εδώ μπαίνει σε γραμμές.
Μπροστά της στέκεται ο Leifur Eiríksson.
Ο θαλασσοπόρος.
Ο άνθρωπος της εξόδου.
Πίσω του η εκκλησία.
Αυτός προς τη θάλασσα.
Η άλλη προς τον ουρανό.
Και οι δύο τρόποι για όσους δεν χωράνε μόνο στη γη.
Μέσα ο ναός είναι λιτός. Φως, πέτρα, ξύλο, ύψος. Τίποτα δεν περισσεύει. Ούτε η παρηγοριά περισσεύει. Έρχεται με μέτρο. Βόρειο μέτρο. Σχεδόν αυστηρό. Αργησε να χτιστεί. Από το 1945 έφτασε στο 1986, σαν να ήθελε κι αυτή να περάσει τον ατλαντικό ωκεανό. Το σχέδιο είναι του αρχιτέκτονα Guðjón Samúelsson, ενώ το όνομά της το πήρε από τον ποιητή και πάστορα Hallgrímur Pétursson.
翻译:教堂矗立在山丘之上,俯瞰着老城,俯瞰着港口。
城市通常会在远处留下一些醒目的标志,以便迷路时能找到方向。哈尔格林姆教堂没有装饰,也不需要。它通体灰色,高耸挺拔,棱角分明,让人联想起玄武岩,凝固的熔岩……但即便如此,这里的野性也被线条勾勒出来。
教堂前矗立着莱弗·埃里克松的雕像。
这位航海家。
这位出口之人。
教堂就在他身后。
一座面向大海。
另一座面向天空。
两条路,为那些无法独自安身于大地的人们而设。
教堂内部简洁朴素。光线、石头、木材、高耸的屋顶,一切都恰到好处,没有丝毫多余。就连慰藉也恰到好处,以一种适度的方式呈现。一种北方特有的适度,近乎严谨。教堂的建造历时漫长。从1945年到1986年,它仿佛也渴望跨越大西洋。该建筑由建筑师 Guðjón Samúelsson 设计,并以诗人兼牧师 Hallgrímur Pétursson 的名字命名。